Yasağa baş kaldırırın adıydın, sevgiyle yoğurduğu yaradanın.Güzel bahçenin, yasaklı elmasına takılı kaldın. Ademi razı edip, yasağa ilk bakışı attı n. Sonra çıkarıldın cenneti n

gül kokan bahçelerinden. Yaşamı çoğaltmaya başladın.Başlangıcımız, Havva anamız. Kutsal kadın. Tanrı, hep sevdi seni.

Mağara duvarlarına kazındın. Taşa, toprağa şekil verdin ilkçağların karanlıklarında. Bakırdan yüzükler küpeler yaptı n.Yarattı n. Kadındın. Doğayla özdeşti bir tarafı n, doğurgandın.

Savaşçı erkekler arasında, savaşçıydın. Sonraları çıktın mağaradan, çağa uydun, çağ atladın. Elinin toprağıyla hayata karıştın. Mağara duvarlarından taştı varlığın.

Uğruna dağlar delindi, çöller aşıldı. Bereketli topraklarda doğandın. Yinede günah diye anıldı adın. Oysa anaydın,yardın, kardeşti n. Savaşlar başlattı n, güç dize geldi önünde.

Kurnazdın, ne de olsa Havva’yla birlikte, bir günahla tanışmıştın. Aşık olunan, yürek yakan, sığınılan, koruyan,kadındın.

Nesil yetiştiren, büyüten, hayata yön veren. Sonraları iş hayatına düştü yolun. O zaman başladı hem savaşçı hem erkek, hem anne olma savaşın. Oysa savaşlarda omuz omuza mücadele etmişliğin vardı. Neden sorguya alındı adın?

Güzelliğine destanlar yazıldı, yalnız yatakları ısıttı n. Kimi zaman sokağa düşürdüler seni, kimi zaman kafesler arkasında sakladılar gözlerini. Yitik, esrik tarafıydın hayatın.Sensiz yarımdı hayat. Ama yine de sövgülerde geçti adın.

Oysa ki mukaddesti varlığın.

Sen…

Kadın…

Çiğdem GÜÇLÜ